Dag beste thuisblijvers!
Dag 1, aankomst, kennismaking, installeren. (30/01)
Vandaag was een fantastische dag. Na een lange en vermoeiende vliegreis kwamen we eindelijk toe in Lilongwe. Onze vlucht had vertraging opgelopen dus we deden er uiteindelijk zo’n 18 uur over.
Direct werden we ontvangen door vriendelijke grenscontrole en vulden we de nodige formulieren in. Na geld te wisselen kwamen we in de inkomhal, waar ik zeer aangenaam verrast werd. Ik had de hoek nog niet omgedraaid of zag 2 meisjes in schooluniform een spandoek zwaaien met daarop ‘welcome to holy trinity school’, waarna ik overstelpt werd door Mr. Mende en een aantal andere mannen die me allemaal kwamen begroeten, vastnamen en vroegen hoe het met me ging. Mr. Mende is de directeur van de school maar dat hield hem niet tegen om mijn valiezen direct over te nemen en in te laden. Na een gsm kaart te hebben gekocht en vervoer te hebben geregeld voor 4 andere studenten die niet werden opgewacht vertrok ik eindelijk naar de Holy Trinity School.
Over die rit op zich kan ik wel 4 bladzijden schrijven. De voorruit van de auto was volledig gebarsten, de transmissie haperde waardoor de auto geregeld van 1000 naar 6000 toeren schoot, en de ruiten werden niet zoals hier bediend door een hendeltje maar door één hendeltje. Dat werd dus telkens doorgegeven.
Het regende dat het goot en de chauffeur reed behoorlijk snel, al is het niet duidelijk hoe snel aangezien de kilometriek het niet deed. Ik was op slag gedouchte.
Kortom, een beetje anders dan hier..
Op de school werd ik opgewacht door de Sister. Samen met Mr. Mende en Mr. Thomason kreeg ik een zeer uitgebreide rondleiding in zowel mijn huis als de hele school en de kerk. Een uitgebreide rondleiding in Malawi duurt 4 uur. Men zegt niet zomaar ‘hier staan de borden’, men zegt ‘these plates: 2, these trays 3, these plates 3, …
Alles gebeurt heel rustig en heel gemoedelijk. Overal in mijn huis hangen bordjes met ‘WELCOME FEEL AT HOME’ op.
Na de rondleiding at ik het avondmaal met Sister, Mr. Mende en Mr. Thomason. Ondanks de etiquette en gebruiken wat te bestuderen voelde ik me toch helemaal niet zeker. Je voelde een spanning, een ongeschreven regel die ik vergat. Hopelijk betert dit de komende dagen.
Een houseboy was niet geregeld. Na wat met Mr. Mende gepraat te hebben kwamen we eruit dat dit wel handig zou zijn, als ik me echt wil toeleggen op mijn lessen. Na wat te onderhandelen over prijs en ‘functiebeschrijving’ heb ik nu een heel vriendelijke jongeman als houseboy, ‘Levson’ genaamd. Ik heb de indruk dat ik er geen betere kon getroffen hebben.
Nu is het 20.27 en dus bijna bedtijd. Als ik daar maar aan kan wennen.
Het water in Lilongwe is uitgevallen dus ik heb me net gedouchte in een grote kom water die Sister had klaargezet en me geschoren in de weerspiegeling van de ruit (moeilijk want het was een beetje matglas).
Het regent nog steeds de padden kwaken. Één ervan heeft me net een bezoek gebracht maar ik heb hem vriendelijk de deur gewezen. De mug die zijn weg door mijn muskietennet kan vinden verdiend het om me te steken.
Ik sluit af en kruip erin. Morgen om 6 u op.
ps; sorry voor de extreem lange blog, ik moest het eens kwijt.


Dag 2: observatie (31/01)
Vandaag was een zeer interessante dag. Mr. Mende liet me alle standards (klassen) zien en ik moest me overal voorstellen. Uiteindelijk volgde ik een dag les in standard 6 bij Mrs Vindundu. Het volgende stukje gaat dan ook vooral over mijn verrichte observaties en is misschien niet zo interessant voor de algemene lezer.. (ter verduidelijking voor hen; lln staat voor leerlingen en lkr voor leerkracht)
Het Malawiaanse lesgeven is fascinerend.
Ik woonde de lessen Maths, English, social studies, science, Chichewa en agriculture bij. Elke les duurt ongeveer één uur. Er zijn 2 pauzes van 25 minuten en een middagpauze van 1 uur. De lessen beginnen om 7.30 en stoppen om 15.00.
In principe verschilt het lesgeven niet zo erg van onze aanpak. De les begint met 10 minuten instructie van de leerkracht, waarna de lln aan het werk gezet worden.
Van differentiatie of remediëren is echter geen sprake. De lkr overloopt aan een spoedtempo de leerstof waarbij nazeggen zeer essentieel is (zo zegt de lkr bijvoorbeeld; ‘the effect of cutting trees carelously is drought, the effect of cutting trees carelously is WHAT? Waarna alle lln samen DROUGHT roepen). Wanneer de lln iets gevraagd wordt steken ze niet zomaar hun vinger op zoals hier maar knipperen ze met hun vingers terwijl ze hun arm naar voor gooien. Wanneer een hele klas dit tegelijkertijd doet is het de moeite waard.
Na de instructie schrijft de lkr ongeveer 4 vragen op bord (dit was in elke les zo) waarna de lln ze overschrijven en oplossen in hun schrift. Wie klaar is brengt het schrift bij de juf en die verbetert ter plaatse. Het logische effect is dat de sterke lln 40 minuten moeten niksen. Een lln die in alle vakken goed is spendeert zo gemiddeld 240 minuten per dag aan dat niksen.
Na de middag wordt het erger. De lln die klaar zijn leggen hun boekje vooraan terwijl de lkr even de ogen sluit. Zo was het laatste lesuur iedereen na 20 minuten klaar en bleef de lkr nog even knikkebollen. Na 30 minuten werd ze wakker en deed ze verbeterwerk terwijl de lln stil moesten zijn of niet naar huis mochten.
Versta me niet verkeerd, Mrs Vindudu is een goede lkr met een groot hart voor kinderen en ze heeft de klas (van 44 lln!) perfect onder controle, wat op zich al een verdienste is. Alleen is het gebrek aan differentiatie frappant.
Morgen observeer ik nog een dag en maandag begin ik.
Het is dan ook mijn plan om de structuur over te nemen maar af en toe wat differentiatie toe te passen. Dat kan gaan van een spelletje voor de bel, tot extra oefeningen opschrijven voor de sterke of vlugge lln. Naar mate ik meer vertrouwd raak met de klas probeer ik de vaste structuur wat te doorbreken door hier en daar een activiteit buiten te doen, een ervaringsgerichte instructie te geven, enz.
Misschien nog een leuk weetje; het dagritueel:
Goodmorning class.
Goodmorning sir!
How are you?
I am fine and how are you sir!
I am fine thank you
Elke Malawiaan zal je trouwens op straat dezelfde begroeting geven, namelijk; hello, how are you. Wat je daarna zegt maakt niet veel uit, hun antwoord is steevast ‘very good thank you’.
Na een dag zeg je automatisch "Fine thank you and how are you". (problemen stellen zich maar wanneer 8 Malawianen je begroeten).
Ik kreeg net een delegatie van het kerkbestuur op bezoek, mijn begroetingsvaardigheden werden danig op proef gesteld!
ps; ik verontschuldig me niet langer voor de lengte van de posts, het doet teveel deugd om het eens te kunnen vertellen.
pps; ik heb zonet een machtige bondgenoot gekregen in mijn strijd tegen malaria. Zij is een sierlijke spin, ik denk dat ik haar Betty noem.



Dag 3 (1/02)
Vandaag was het opnieuw observeren geblazen. Vandaag ging het er net zo aan toe als gisteren. Ik had een goed gesprek met Mrs Vindundu en kreeg een genuanceerder beeld van de onderwijssituatie. Blijkbaar waren de afgelopen dagen vooral bedoeld als revision voor het examen op maandag. In dit geval is het beter te verstaan dat de lln zoveel verwerkingstijd krijgen, maar vind ik het nog schokkender dat er niet gedifferentieerd wordt. Bijvoorbeeld de les wiskunde. Er worden 4 vragen opgeschreven die vluchtig worden overlopen waarna de lln ze zelfstandig oplossen. De lkr verbeterd door een vinkje of een streep te zetten. Ik kreeg ook een aantal schriftjes om na te kijken. Van de 30 schriften die ik verbeterde was er niet één bij met alle antwoorden juist. Geen enkele ll beheerste dus de stof volledig. Na het verbeteren worden de schriften teruggegeven en vervolgt de lkr met de volgende les, in dit geval English. Een ll die het dus niet kon (en dat waren er dus heel wat) zal maandag niet slagen.
Ik probeerde daar vandaag al wat aan te doen, maar dat was niet makkelijk. Zo schreef ik bij elke oefening wat er fout was of waar ze op een dwaalspoor terechtkwamen. Ik probeerde dan in de ‘breaktime’ aan enkele lln die de grootste fouten maakten uit te leggen waar ze de mist in gingen, maar Mrs Vindundu stond erop dat ik een kop thee ging meedrinken. Bij de enkele lln die ik sprak bleek het probleem veel ernstiger te zijn dan ik vermoede. De oefeningen die ze zien gaan over het vinden van de gemene delers (common factors). Daarvoor moeten de lln heel veel deelhandelingen stellen die vlot zouden moeten gekend zijn. Bij het remediëren bleek echter snel dat enkele lln problemen hadden bij opdrachten als "divide 6 into 2". Het papegaaienwerk dat ze zo goed hadden gedaan werd nu duidelijk. Ik zal veel dieper moeten afdalen dan gedacht om aan de leerachterstand te kunnen werken.
Misschien werk ik met het BHV-model om daarin te differentiëren. Er zijn heel wat knappe koppen bij die tot heel wat in staat zijn, met enkel een beetje feedback (zoals Rex P. en Sumini M.). Anderen hebben echter veel meer nood aan hulp (zoals Utatu, Moses B. en Sittelya).
Het gebrek aan banken zorgt voor een bijkomend probleem. Kinderen als Lini en andere schrijven zo onleesbaar dat er heel veel informatie verloren gaat. De kinderen schrijven allemaal op hun knie. Het is heel moeilijk om zo zorgvuldig te cijferen. Een 0 wordt een 6, een 1 wordt een 7, de getallen komen niet mooi onder elkaar te staan,…
Morgen heb ik een meeting met Mr. Mende om te bespreken of ik banken kan laten maken.
Ik zag reeds enkele meubelmakers in het dorpje waar ik dit kan laten doen. De prijs voor een prachtig bed is 3500 kwacha (1 euro is 200 kwacha). De 30 euro die ik inzamelde op mijn drink zal dus zeker van pas komen.(dank jullie!!)
Het is vrijdag, dus de lessen duurden maar tot 12 uur vandaag. Ik zat rustig te praten met Levson toen enkele kinderen kwamen aankloppen. De jongsten waren 4, dan twee 5-jarigen en één 7-jarige. We speelden de hele dag spelletjes en leerden Engels en Chichewa van elkaar. Zo weet ik nu dat hoofd in het Chichewa ‘chichi’ is en oor ‘nkhuku’..
Ik weet niet wie er het meest van genoot.
Vanavond ga ik wat drinken met de rest. Ik kijk er naar uit om een Nederlandstalige babbel te hebben.
Groeten vanuit een prachtig land.
Dries